سکوت عکس

سلام..امیدوارم حال همگی خوب باشه..فکر می کنم حدود سه هفته ای باشه که وبلاگم رو به روز نکرده باشم..چند تا عکس با مطالبی درباره عکس ها گذاشتم..امیدوارم مطالبش براتون جالب باشه..

البته این عکس ها رو از کتاب عکاسی که یکی از دوستان  برامون فرستاده انتخاب کردم..خودم هم مطالبی بهش اضافه کردم..

بیشتر شما بارها اسم عکاسی خلاق رو شنیدید..و حتما دوست داشتید که در این رشته فعالیت کنید و عکس ها رو خلق کنید..

در بیشتر کتابهای عکاسی هم که می بینیم حتما چند تا از این عکس ها ر و می بینید که تم اونها با بقیه عکس ها فرق داره..

عکاسی خلاق:

عکاس خلاق گونه ای از عکاسی است که با احساسات اصول زیبایی شناسی و به طور کلی دخل و تصرف ذهنی و حسی هنرمند عکاس آمیخته است و صرفا ثبت و ضبط عین به عین موضوع نیست.عکاس برای بیان هر چه بهتر مکنونات ذهنی خویش در این شاخه از عکاسی ممککناست به دخل و تصرف در تونالیته-کمپوزیسیون-نوع ماده حساس بپردازد و از نماهای خاص -تمثیل و کنایه در آثار خویش بهره ببرد یا از تکنیک کلاژ دو یا چند بار نوردهی نگاتیف استفاده کند .این نوع از عکاسی بیان ارزش یک اثر از جنبه زیبایی شناسی را در مقابل شاخه های کاربردی عکاسی قرار می دهد.

از دیگر مشخصه بارز عکاسی خلاق این است که محصول نهایی آن تنها با قوانین هنری خاص این شاخه از عکاسی ارزیابی می شود و فارغ از اهداف علمی -تجاری-کاربردی های چاژی و خواسته مشتری-کارگردانان هنری و عوامل تحریریه در مطبوعات است.هر چند در نهایت ممکن است پس از فرایند تولید از آن در تبلیغات -فتوژرنالیسم و سایر موارد استفاده شود. 

خلاقيت را چگونه رشد دهيم ....؟؟؟

شواهد دلالت دارند که هم وراثت و هم محیط در بالندگی و رشد خلاقیت موثر است اشاره آلفرد هیچکاک اغلب برای شخصیت پردازی قهرمانان قصه های خود از عنصر خلاقیت بهره می گرفت .به عبارت دیگر هر کدام از شخصیت های داستانی او یک ویژگی خاص داشتند.در قصه پنجره عقبی یک عکاس نشریه به خاطر شکستگی پایش باید مدتها در خانه بستری شود اما او بیکار نیست و با لنزهای دوربین از طریق پنجره عقبی اتاقش زندگی مردم را می کاود وقصه آنچنان روان و زیبا پیش می رود که در پایان همان عکاس خلاق به عنوان کارآگاه یک جنایت واقعی را عریان می کند افراد خلاق نیز این گونه هستند آنها مثل افراد عادی به پیرامون خود نگاه نمی کنند شاید از منظر مردم برخی از افراد خلاق دچار برخی از کاستی ها در حواس باشند اما اینگونه نیست.آنها بر هر پدیده ای به گونه ای دیگر نگاه می کنند.

«اسماعيل صديقي پاشاكي» مطلبي را از «استيفن. ب. روبنز» ترجمه كرده است كه در پي مي آوريم: خلاقيت را قوه و استعدادي مي دانند كه تصويرهاي ذهني را به نحوي منحصر به فرد، با هم تركيب و يا اين كه رابطه اي غريب و غيرعادي ميان آنها ايجاد مي كند. البته بايد گفت تصويرهاي ذهني نبايد فقط نو و بديع باشند، بلكه بايد سودمند و مفيد هم باشند.«نورمن ماير» مي گويد: « صرف خارق العادگي و يا متفاوت بودن تصوير ذهني، نشانه خلاقيت و امتياز آن نيست، چون، چه بسا كه آن تصوير ذهني، نشانه اي از ناهنجاري رواني نيز باشد. عدم درك اين تمايز، امكان آن را فراهم مي كند كه غالباً نبوغ را با جنون خلط و قاطي كنيم.

شاخص ممتاز بودن راه حلهاي خلاق آن است كه بايد عملي باشند، يعني اين كه با واقعيت در پيوند باشند آيا خلاقيت را مي توان رشد داد؟خلاق بودن- يعني ديدن چيزهايي در عالم و آدم، كه به چشم ديگران نيايد- آسان نيست. همين كه چيزي را متفاوت از ديگران به تصور درآوريد، در زمره افرادي قرار مي گيريد كه انگشت شمارند.

غالباً سازمانها كساني را كه پاي بند ديد و نگرش منحصر به فرد خود در مورد پديده ها هستند، برنمي تابند. در محيط هايي كه تأكيد بر همگني و يكپارچگي است، داشتن نگرش متفاوت با ديگران سهل نيست. اما آيا انسانهاي خلاق با ساير انسانها تفاوت دارند؟ آيا توانايي آنها ارثي است يا اكتسابي؟ شواهد دلالت دارند كه هم وراثت و هم محيط، در بالندگي و رشد خلاقيت مؤثر است. خلاقيت را بايد صفتي پنداشت كه هر انساني به درجاتي بدان موصوف است. آن چه ضروري است، اين است كه بايد زمينه تجلي اين قوه را در داخل اعضاي سازمان، خاصه در مديران فراهم كرد. خلاقيت را نمي توان تابع منطق دوتايي و يا مقوله اي دوگانه به حساب آورد. بدين معنا كه بگوييم انسانها يا واجد آن هستند و يا فاقد آن. از سوي ديگر، اگرچه هر كسي سهمي از قوه خلاقيت دارد، برخي كسان هستند كه به علت داشتن توانايي هاي ذاتي، اين قوه را موفق تر از ديگران به كار مي گيرند.